Η Βίλα Πριγκίπισσας Αλίκης υπήρξε θερινή κατοικία της πριγκίπισσας Αλίκης της Ελλάδος (1885–1969), μια γυναίκας με πλούσιο φιλανθρωπικό έργο, μητέρα του πρίγκιπα Φιλίππου, του μετέπειτα συζύγου της βασίλισσας Ελισάβετ Β’ της Αγγλίας. Η πριγκίπισσα Αλίκη χρησιμοποιούσε τη Βίλα ως εξοχική κατοικία, την περίοδο κατά την οποία το Ηράκλειο αποτελούσε τόπο παραθερισμού, χάρη στο φυσικό περιβάλλον και το ήπιο κλίμα του. Η έπαυλη κτίστηκε γύρω στο 1920 και ανήκε αρχικά στην οικογένεια Παπαδάκη. Το τριώροφο κτήριο , τύπου πυργόσπιτου, με τις αυστηρές γραμμές, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα εξοχικής αστικής αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ού αιώνα με στοιχεία βυζαντινής και μπαρόκ αισθητικής.
Τον Μάιο του 1967, η πριγκίπισσα Αλίκη, κατόπιν παρότρυνσης του γιου της και της συζύγου του, αναχώρησε από την Ελλάδα και δώρισε τη βίλα στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό με στόχο να αξιοποιηθεί για τη φιλοξενία ηλικιωμένων. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το κτίριο περιήλθε στην ιδιοκτησία του Δήμου Ηρακλείου Αττικής και λειτουργεί ως Κέντρο Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ), τιμώντας την επιθυμία της πριγκίπισσας μέχρι σήμερα και αποτελώντας ένα σημαντικό στοιχείο της πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης.