Το πρώτο κτηματολόγιο στην Ελλάδα συντάχθηκε στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Οθωνα και αφορά τον συνοικισμό Αράκλι ή Ηράκλη. Η γεωμετρική αποτύπωση έγινε από τον γεωμέτρη δεκανέα Bauer τo 1837. H έκταση διανεμήθηκε σε ανεξάρτητα τμήματα ανά κατηγορία ποιότητας και χρήσης γης που μπορούσαν να παραχωρηθούν σε κάθε οικιστή. Στο κτηματολογικό διάγραμμα του Bauer το 1837, σε κλίμακα 1:4.000, αποτυπώνονται βασικά τοπογραφικά και τοπωνυμικά στοιχεία της περιοχής του τότε Αρακλίου. Μεταξύ αυτών καταγράφεται η τότε δεντροφυτεμένη περιοχή του Πρασίνου Λόφου που δεν κατατμήθηκε λόγω του πράσινου, το ρέμα που σήμερα είναι κοινό όριο των Δήμων Ηρακλείου και Αμαρουσίου και η Πλαπούτα, ως δρόμος που συνέδεε τη Νέα Ιωνία με το Χαλάνδρι, δηλαδή η σημερινή οδός Καποδιστρίου. Το 1838, σύμφωνα με το πρώτο κτηματολόγιο, στην «αποικία» ζούσαν 30 άνδρες, 7 γυναίκες και 5 παιδιά. Κάθε οικογένεια πήρε υλικά για ένα σπίτι και 42 στρέμματα (αναφέρονται και 80 στρέμματα) για καλλιέργεια.